
Czy kiedykolwiek zauważyłeś, że niektóre zwierzęta wydają się unikać określonych rzeczy w swoim naturalnym środowisku? To nie jest przypadek. Różne gatunki mają swoje specyficzne upodobania i awersje, które zwykle służą jako mechanizmy obronne. W tym artykule przyjrzymy się bliżej, czego nie lubią gołębie i wiele innych zwierząt, oraz jakie elementy w ich otoczeniu są dla nich nieatrakcyjne.
Na pierwszy rzut oka, gołębie wydają się niezdecydowane co do swoich upodobań. Ale prawda jest taka, że są pewne rzeczy, których na pewno nie lubią. Na czele listy są dziwaczne kształty i powierzchnie- wszystko, co mogłoby utrudnić gołębiowi lądowanie jest dla niego nieatrakcyjne. Dlatego też rzadko zobaczysz gołębie siedzące na gładkim plastiku czy szkle. Gołębie również nie cierpią silnych zapachów, zwłaszcza tych, które są nieobecne w ich naturalnym środowisku, jak chociażby cytryna czy pieprz.
Mówiąc o myszach, trzeba podkreślić, że są one niezwykle szczególne jeśli chodzi o ich środowisko. Nienawidzą oni otwartych przestrzeni i unikać będą wszystkiego co je odsłania na otwartym terenie. On – a nie ona, ponieważ mówimy o całym gatunku – będzie także unikał intensywnych zapachów, takich jak mięta pieprzowa. Przy czym warto pamiętać, mysi lęk przed tymi rzeczami nie zawsze przekłada się na skuteczne odstraszanie. Osy z kolei nie przepadają za silnym dymem. Oczywiście, mogą one przetrwać w warunkach dymu, ale jeśli mają wybór, stawiają na czyste powietrze.
To, czego nie lubią meszki to wiatr i suche warunki. Komary, podobnie jak meszki, wolą unikać wiatru oraz ekstremalnie niskich i wysokich temperatur. Dla owocówek, zaś, najgorszym złem są chłodne temperatury oraz brak owoców w ich nowoczesnym otoczeniu.
Szpaki to ptaki, które nienawidzą samotności i zawsze stawiają na towarzystwo. Samotny szpak to rzadkość. Mrówki, podobnie jak szpaki, cenią sobie towarzystwo, ale jeśli chodzi o rzeczy, których nie lubią, zapachy takie jak cynamon czy pieprz są dla nich nie do zniesienia. Pająki to handlowcy strachu par excellence, ale mimo wszystko mają swoje słabości, takie jak nieatrakcyjne zapachy (np. z pewnych roślin), odstraszające światło lub wilgotne środowisko.
Z roślin, które mają swoje specyficzne awersje, możemy wymienić hortensje, świerki i róże. Hortensje nienawidzą suchej, gorącej ziemi – preferują wilgotne i chłodne środowisko. Świerki natomiast nie lubią ciężkiego i mokrego gleby, które mogą spowodować ich gnicie. Róże z kolei unikają ciasnych przestrzeni, gdzie świeże powietrze nie może swobodnie przepływać.
Jeśli chodzi o psy, są pewne rzeczy, których nie lubią, chociaż każdy pies jest inny. Niektóre z ogólnych aversji to samotność, głośne dźwięki, intensywne zapachy czy przejedzenie. Podobnie jak psy, sroki i wrony również nienawidzą samotności i preferują bytowanie w stadach. Tuje z kolei nienawidzą suszy i nadmiernego słońca.
Lisy unikają przede wszystkim człowieka, jego zapachu i tworzonych przez niego dźwięków. Bobry z kolei nie lubią braku wody i drzew liściastych. Pędraki natomiast nie przepadają za suchymi i twardymi powierzchniami. Na koniec, ćmy, octówki i mole – te wszystkie zwierzęta morskie nienawidzą światła, zwłaszcza ostrego i bezpośredniego.
Niepozorne gołębie zdecydowanie czują awersję do dziwnych kształtów oraz silnych zapachów, takich jak cytryna czy pieprz. Z kolei myszy zarówno jak i osy nie cierpią intensywnych zapachów, a dodatkowo, osy starają się unikać silnego dymu. Jeśli chodzi o meszki i komary, te najchętniej trzymają się z dala od wiatru oraz skrajnych temperatur. W przypadku owocówek, nie są one przyjaciółmi chłodnych temperatur oraz braku owoców w ich otoczeniu.
Gatunki lądowe, takie jak szpaki, mrówki oraz pająki, także mają swoje niechęci. Szpaki jako ptaki, które nienawidzą samotności, zawsze stawiają na towarzystwo. Mrówki, podobnie jak szpaki, cenią sobie towarzystwo, ale nie przepadają za intensywnymi zapachami takimi jak cynamon czy pieprz. Pająki, mimo swojego budzącego strach wyglądu, nie znoszą nieprzyjemnych zapachów, odstraszającego światła lub wilgotnego środowiska.
Jeżeli chodzi o przyrody, hortensje nienawidzą suchej, gorącej ziemi – preferują wilgotne i chłodne. Świerki z kolei nie lubią ciężkiego i mokrego grunt, które mogą spowodować ich gnicie. Róże z drugiej strony unikają ciasnych przestrzeni, gdzie świeże powietrze nie może swobodnie przepływać. Tuje, z kolei, nienawidzą suszy i nadmiernego słońca.
Głównymi irytującymi czynnikami dla psów są samotność, głośne dźwięki, intensywne zapachy czy przejedzenie. Sroki i wrony również nienawidzą samotności i preferują bytowanie w stadach. Lisy unikają przede wszystkim człowieka, jego zapachu i tworzonego przez niego hałasu. Bobry z kolei nie przepadają za brakiem wody oraz drzew liściastych.
Na zakończenie, warto wskazać że ćmy, octówki i mole, mimo swojego życia w oceanach, nienawidzą światła, zwłaszcza ostrego i bezpośredniego.






